Jaka powinna być Polska, w której obywatele mogą decydować o jej przyszłości i swobodnie zabierać głos? Nad podobnym pytaniem zastanawiali się zarówno autorzy listów pisanych w czasach komunizmu, jak i młodzi uczestnicy warsztatów literackich. Spotkanie odbyło się 12 listopada w bibliotece.

Punktem wyjścia do rozmowy była działalność Jerzego Giedroycia oraz ludzi związanych z paryską „Kulturą”. To środowisko polskich pisarzy, publicystów i intelektualistów działało poza zasięgiem komunistycznej cenzury. Jego praca pokazywała, że przebywając na emigracji, również można brać udział w debacie o sprawach kraju.

Młodzież poznawała realia Polski rządzonej przez komunistów, przyglądając się korespondencji kierowanej do Giedroycia. W listach znalazły się osobiste obserwacje, niepokoje i nadzieje, ale też wyobrażenia o tym, jak mogłaby wyglądać ojczyzna w przyszłości. Dzięki nim historia nabrała bardziej osobistego wymiaru: obok wydarzeń i dat pojawiły się doświadczenia konkretnych ludzi.

Od dawnych marzeń do wizji przyszłości

Rozmowa dotyczyła również zmian, których pragnęli mieszkańcy kraju pozbawionego pełnej swobody. Uczestnicy zastanawiali się nad wartościami ważnymi dla państwa: niezależnością, demokracją, odpowiedzialnością obywateli oraz możliwością wyrażania własnych poglądów. Choć autorzy dawnych listów żyli w innych warunkach, stawiane przez nich pytania nie straciły znaczenia.

Do tych rozważań nawiązywało zadanie domowe. Młodzi ludzie mieli napisać list do Polski i przedstawić w nim swoją wizję kraju za 20–30 lat. Mogli wskazać zarówno wartości, które warto zachować, jak i zmiany odpowiadające potrzebom następnych pokoleń.

Warsztaty zorganizowano w ramach projektu „Giedroyć — człowiek, o którym zapomniano”. Przedsięwzięcie otrzymało dofinansowanie od Muzeum Historii Polski z programu „Patriotyzm Jutra. Wielkie rocznice”.

Źródło: Urząd Miasta Lubań